به دنبال مطرح شدن بحث ضیافت های معماری، و از آنجا که مطلب، کمی! بیش از اندازه یه کامنت از آب درآمد تصمیم گرفتم این پست رو به اون اختصاص بدم. هرچند احتمالا ارگشهر، جدیدالتاسیس ترین وبلاگ معماریه و سابقه شرکت در اینگونه ضیافت ها را ندارم اما به نظر من برای بررسی موضوع برگزاری ضیافت ها و فرازو فرود مورد اشاره خانم مهندس شاهرخی در معماری را بیاموزیم ودیگر همکاران نسبت به کیفیت برگزاری و موضوعات مطرح شده در آنها میباید به نفس موضوع این هم اندیشیها توجه بیشتری کرد و در برگزاری آنها به دنبال دستیابی به اهداف معقول و مقبول بود تا از افتادن در ورطه تکرار و نوشتن بر حسب عادت واستحاله چنین رویداد با ارزشی به اتفاقی ظاهری و صوری جلوگیری نمود. به نظر من توجه به چند هدف در برگزاری ضیافت ها میتواند به پربارشدن آنها کمک کند:

    1- مهمترین هدف و به عبارتی هدف عالی چنین رویدادی، اعتلاء جایگاه هنر معماری و معماران در بین جامعه حرفه ای و رشته های مربوط به صنعت ساختمان میباشد. بدیهیست مفهوم نهفته در واژه اعتلاء شامل رفع نواقص، کاستی ها و... و تقویت داشته هاو ارزش هاست. همچنین نباید از این نکته غافل بود که هر قدم در این راستا (مانند برگزاری ضیافت ها) نباید کم اهمیت یا کم ارزش انگاشته شود.

    2- ایجاد همدلی، هم پیوندی و وحدت اندیشه بین جامعه معماران نیز به تقویت جایگاه حرفه و همکاران خواهد انجامید. از این جهت، ضیافت ها با برپایی جلسات مجازی که مشارکت در آن بصورت هم اندیشی و یافتن پاسخ مشترک برای موضوع مورد بحث است میتواند ابزاری برای این منظور باشد.

    3-ایجاد روحیه رقابت سازنده با برپایی مناظره های حرفه ای سبب افزایش ظرفیت نقد پذیری، بالا بردن قوه استدلال و رشد شخصیت فردی-حرفه ای در تقابل و تضارب آراء و عقاید مختلف و متضاد میگردد.

    4-افزایش بار علمی با مطرح کردن موضوعات مختلف امکان پذیر است. علیرغم برخی اظهار نظرها در مورد پرهیز از طرح مطالب تکراری به نظر من ایرادی ندارد چندین سال پس از فارغ التحصیلی مجددا روایت جدیدی از مفاهیم پایه و مبانی نظری معماری توسط شرکت کنندگان ارائه گردد. این ترفند سبب میگردد دانش افراد به مجموعه اندوخته های زمان تحصیل متوقف نگردد وموجب تکوین و تکامل مفاهیم مورد نظر شود.

    واما پیشنهاد:

     به نظر من انتخاب موضوعاتی که نوشتن درباره آن نیاز به صرف وقت ومطالعه کافی دارد برای هر دوره ضیافت نه تنها ایجاد خستگی و دلزدگی میکند بلکه نگرانی از نتیجه کار سبب پاک کردن صورت مسئله و کاهش تعداد شرکت کنندگان میشود. معهذا نباید فراموش کرد وجود تنوع در حجم ، اهمیت و عنوان موضوعات، لازمه ایجاد شادابی در ضیافت ها خواهد بود. بنابراین یک یا حداکثر دو بار در سال موضوع جالبی که قابلیت تنظیم مقاله ای علمی و پژوهشی داشته باشد معرفی و موعد ارائه، نحوه بررسی و داوری و نیز اظهار نظر خوانندگان تعریف شود. اما در سایر موارد به پیروی ازویژگی هر ضیافت و جلسه هم اندیشی (به واژه "هم" در عبارت هم اندیشی توجه شود)، موضوع به بحث و تبادل و اظهار نظرهای ساده و خلاصه گزارده شود. از جمله راه های جالب برای برپایی این هم اندیشی، اظهار نظر "نوبتی" (مانند بازی مشاعره) نسبت به اظهارات نفرات قبلی و ارائه نظر شخصی نویسنده و سرآخر جمع بندی کلی توسط میزبان پیشنهاد میشود. انتخاب ترتیب، چینش و بطور کلی راهبری روند ضیافت با میزبان خواهد بود.