ساعت 17 پنجشنبه 2/2/89 به مناسبت روز معمار مراسمی به همت دانشگاه هنر اصفهان در عمارت توحیدخانه با حضور مهندسین و دانشجویان معماری برگزار گردید. سخنرانی دکتر مظفر( رییس دانشگاه هنر)، مهندس درویش( رییس انجمن صنفی معماران اصفهان)، دکتر قانعی، مهندس ربانی( نایب رییس سازمان نظام مهندسی اصفهان) دکتر قراۀتی و مهندس فرهاد احمدی جزء این مراسم بود. آخر برنامه هم با آش رشته از حاضرین پذیرایی شد!
نکته 1: باوجود ارزشی که حضور مهندس احمدی به این نشست داده بود اما ایشون با تواضع در آخر جمعیت نشسته بودن در حالیکه افرادی در ردیف جلو نشسته بودن که نه تنها کاری ترین ضربه ها به معماری و شهرسازی اصفهان توسط این آقایون خورده بلکه اثرات منفی کارهاشون (ازجمله نقشی که در بازنگری طرح تفصیلی اصفهان داشتند) تا ده ها سال برشهرسازی اصفهان باقی خواهد ماند...
نکته 2:یکی ازآقایونی که به اسم مشاور در زمان خدمت من در منطقه 10 به دنبال کسب منافع شخصی بود و به بیان دیگه هر اقدامی از جمله تعیین محدوده شهر، تعیین کاربری، تعریف کد ارتفاعی ساختمانها و.... را با درجه درآمدی که میتونست براشون داشته باشه صورت میدادن و با رفتن من نفس راحتی کشیدن تو جلسه دیشب یه سلام بلند بالا کرد که از صدتا بد و بیراه بدتر باشه! خوشحالم که به سهم خودم تونستم ازتصویب اقدامات غیر کارشناسی جلوگیری کنم. شاید یک روز خاطراتم از این اتفاقات رو بنویسم!
نکته 3: مدیر جلسه به غیر از اینکه مدام و بشکل بی مزه ای به سخنرانان زمان باقیمانده رو یاداوری میکرد، بدون رعایت اصل امانتداری و ذکر منبع، مطلبی رو از استاد فقید دکتر هنرفر استاد دانشگاه اصفهان و رییس سازمان میراث فرهنگی استان طی ساالهای 1338-1330 در مورد اخلاق و تواضع! استاد محمدرضا اصفهانی معمار مسجد شیخ لطف الله نقل کرد که در کتیبه کوچکی در محراب مسجد نوشته "عمل فقیر حقیر محتاج به رحمت خدا، محمدرضا بن استاد حسین اصفهانی" ! و اینکه استاد محمد رضا اسم خودشو بدون هر عنوان و صفتی مثل استاد یا... ذکر و در عوض پدرش رو با عنوان استاد حسین اصفهانی نام برده . ظاهراّ آقای مدیر جلسه توجه نداشتند خیلی از حاضرین جلسه، شاگرد درس حکمت هنر اسلامی دکتر هنرفر بودند و هیجانی که دکتر هنگام بیان این مطلب داشت خاطره این نکته اخلاق حرفه ای رو تا کنون در ذهن ها ماندگار کرده!
پانوشت: عکسهای این پست رو آقای مهندس صداقت پیشه در اختیار من قرار دادند.
